Racjonalne w człowieku są jego olśnienia.
Nieracjonalne jest to, że według niech nie postepuje.
F. Durrenmatt
niedziela, maja 16, 2010
czwartek, maja 13, 2010
wtorek, maja 11, 2010
time
"Czas, od którego pozornie jesteśmy uzależnieni, tak naprawdę nie istnieje. Jest złudzeniem, wszystko dzieje się tu i teraz".
- powiedział, w wywiadzie dla Tygodnika Powszechnego nr 18, Nasz Marek Kamiński.... w pewnym sensie utożsamiam się z tymi słowami.
- powiedział, w wywiadzie dla Tygodnika Powszechnego nr 18, Nasz Marek Kamiński.... w pewnym sensie utożsamiam się z tymi słowami.
poniedziałek, maja 10, 2010
zakręcona w Żoliborzu
autor: Mariusz Ł. ( klasa IV SP)
spontaniczna fotosesja w poniedziałkowe przedburzowe popołudnie... Totalne wyzwolenie twórcze producenta tego zdjęcia zaowocowało takim oto dziełem ....gdzieś w tej "trąbie obrazu" jestem...
no właśnie, a co modelka na to?: "Niecodzienny" (że sie tak wyrażę) kadr, za długi czas, ale proszę: wyszło całkiem nieźle ;)))
spontaniczna fotosesja w poniedziałkowe przedburzowe popołudnie... Totalne wyzwolenie twórcze producenta tego zdjęcia zaowocowało takim oto dziełem ....gdzieś w tej "trąbie obrazu" jestem...
no właśnie, a co modelka na to?: "Niecodzienny" (że sie tak wyrażę) kadr, za długi czas, ale proszę: wyszło całkiem nieźle ;)))
niedziela, maja 09, 2010
poniedziałek
If I only, had the wings, of a little angel
Don't you know I'd fly, to the top of the mountain, and then I'd cry?
Don't you know I'd fly, to the top of the mountain, and then I'd cry?
sobota, maja 08, 2010
intuicja
"Na próżno próbował ująć swe przeczucia w jakiś system. Przychodziły nagle, w porywie jakiejś nadprzyrodzonej jasności widzenia, jako przekonanie absolutne, ale chwilowe i nieuchwytne. Czasem były tak naturalne, że nie rozpoznawał ich wróżebnego znaczenia aż do chwili, gdy sie sprawdzały. Kiedy indziej były wyraźnie okreslone, ale sie nie spełniły".
Marguez "Sto lat samotności"
Marguez "Sto lat samotności"
piątek, maja 07, 2010
Do miłości
Matko skrzydlatych Miłości,
Szafarko trosk i radości,
Wsiądź na swój wóz uzłocony,
Białym łabęciom zwierzony!
Puść się z nieba w snadnym biegu,
A staw' się na wiślnym brzegu,
Gdzie ku twej ćci ołtarz nowy
Stawię swą ręką darnowy.
Nie dam ci krwawej ofiary,
Bo co mają srogie dary
U boginiej dobrotliwej
Czynić i światu życzliwej?
Ale dam kadzidło wonne,
Które nam kraje postronne
Posyłają; dam i śliczne
Zioła w swych barwach rozliczne.
Masz fijołki, masz leliją.
Masz majeran i szałwiją,
Masz wdzięczny swój kwiat różany,
To biały, a to rumiany.
Tym cię błagam, o królowa
Bogatego Cypru, owa
Abo rózne serca zgodzisz,
Abo i mnie wyswobodzisz.
Ale raczej nas oboje
Wzów' pod złote jarzmo swoje;
W którym niechaj ci służywa,
Póki ja i ona żywa.
Przyzwól, o matko Miłości,
Szafarko trosk i radości!
Tak po świecie niechaj wszędzie
Twoja władza wieczna będzie!
Jan Kochanowski
poniedziałek, maja 03, 2010
teks autorstwa kobiety o pięknym umyśle - Justyny Sz. (uwielbione przeze mnie)
Dzięki Justyś, za to co napisałaś - że mogłam to przeczytać ;) twój tekst poruszl mnie wyjątkowo, dlatego uzurpuję sobie możliwość umiesczenia go na moim skromnym blogu.
"Chcesz pokazać mi jak bardzo jestem słaba przez swoją wrażliwość, jak bardzo daremna. Moja kobiecość jest nadszarpnięta mocno, ukryta pod grubą kołdrą śpi. To nie ona. Nie patrz na mnie jak na kobietę. Patrz na mnie jak na człowieka. Moja wrażliwość może być skarbem największym, tylko chciej ją wykorzystać. Zaakceptuj ją. Moje oczy widzą każdą Twoja zmarszczkę. Twoja twarz jest jak księga, z której odczytuje każdy Twój ból, a każdy mój nerw go powtarza jak echo. Moje dłonie na samą myśl o braku dotyku Ciebie opadają w bezruchu, stając się mi zupełnie obce".
"Chcesz pokazać mi jak bardzo jestem słaba przez swoją wrażliwość, jak bardzo daremna. Moja kobiecość jest nadszarpnięta mocno, ukryta pod grubą kołdrą śpi. To nie ona. Nie patrz na mnie jak na kobietę. Patrz na mnie jak na człowieka. Moja wrażliwość może być skarbem największym, tylko chciej ją wykorzystać. Zaakceptuj ją. Moje oczy widzą każdą Twoja zmarszczkę. Twoja twarz jest jak księga, z której odczytuje każdy Twój ból, a każdy mój nerw go powtarza jak echo. Moje dłonie na samą myśl o braku dotyku Ciebie opadają w bezruchu, stając się mi zupełnie obce".
Subskrybuj:
Posty (Atom)